Leonardus Lessius

Klein Leuvens Geschiedenisje

Lessius werd als Lenaert Leys geboren in 1554 in een Kempens boerengezin in Brecht. Dankzij een studiebeurs aan het Atrechtcollege kon hij in Leuven studeren. In 1572 trad hij in als novice bij de jezuïeten. In 1580 werd hij priester gewijd. Hij voleindigde zijn studies aan het Collegium Romanum in Rome. Als lesgever aan het Leuvense studiehuis van de jezuïeten kwam hij in conflict met de universiteit. In 1600 werd hij om gezondheidsredenen vrijgesteld van lesgeven maar hij bleef actief als consulent-biechtvader. Zijn reputatie als adviseur van onder meer de aartshertogen Albrecht en Isabella leverde hem de naam Orakel der Nederlanden op. De laatste jaren van zijn leven was hij vooral nog met schrijven bezig. Na een slepende ziekte stierf  hij op 15 januari 1623.

Zijn belangrijkste werk is “De iustitia et iure ceterisque virtutibus cardinalibus” (Over rechtvaardigheid, recht en zekere kardinale deugden). Aartshertog Albert gebruikte dit werk als leidraad voor het beleid. Het traktaat gaat vooral over rechtvaardigheid en recht in commerciële en financiële aangelegenheden. In Antwerpen kwam hij in contact met kooplui, bankiers en wisselagenten. De ontdekking van de Nieuwe Wereld zorgde voor een nieuwe economische situatie. Middeleeuwse opvattingen over handelspraktijken waren voorbijgestreefd. Overzees goud en edelmetaal ontwrichtten de markt. Speculatie en woekerprijzen zorgden voor een grote kloof tussen rijk en arm. Lessius probeert het oude kerkelijke standpunt te verzoenen met de nieuwe economische situatie.

Terwijl voor de katholieke kerk rente een vorm van woeker en dus misdadig was, kwam Lessius op voor een juiste prijs in koop en verkoop, een correcte wisselmarkt, billijke belastingen, en een aanvaardbare interest bij kredietverlening.

Hij verdedigde de “Bergen van Barmhartigheid” die behoeftigen leningen verstrekten tegen 12 à 15% interest, enerzijds tegen de Lombarden die voor een lening 30 à 40% interest durfden vragen, en anderzijds tegen andere moraaltheologen die vonden dat de “Bergen” geen interest mochten vragen.

De Lombarden speelden samen met de joden een belangrijke rol in de ontwikkeling van het bankwezen. Deze Noord-Italiaanse geldwisselaars kregen in Europese steden een vergunning om een tafel (of bank) van lening te houden. Daar konden leningen verstrekt worden tegen een onderpand van roerende goederen. De vergunning die gold voor een periode van tien tot vijftien jaar, werd vaak doorverleend van vader op zoon. Die “tafel” ligt ook aan de oorsprong van onze benaming “bank”. “Banco” of “banca” is het Italiaanse woord voor “tafel”. Wanneer een geldwisselaar failliet ging werd zijn tafel kapotgeslagen. Het Italiaanse “banca rotta” betekent “gebroken tafel”. Dat is de oorsprong van ons woord “bankroet”.

In 2007 werden de stoffelijke resten van Lessius naar de Sint-Michielskerk overgebracht. Deze bevonden zich voordien in de voormalige jezuïetenkapel in de Minderbroedersstraat, nu het dagcentrum van het woonzorgcentrum Dijlehof, “Hertog van Brabant”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s